บทที่ 139 .

แรงขย่มจากคนด้านในส่งผลให้ยานพาหนะเคลื่อนไหวโยกขึ้นลงตามจังหวะบทสวาท เหงื่อผุดซึมขึ้นตามไรผมนุ่ม ส่วนปลายสะบัดพลิ้วสยายยุ่งกลางแผ่นหลังเนียน ใบหน้าเรียวสวยแหงนขึ้นสุดเมื่อคราจังหวะกดสะโพกครอบครองแก่นกำยำจนหนั่นเนินเนื้อแนบชิดประหนึ่งจะหลอมรวมกัน

“อู้ยยยส์”

อรุณรดาเกร็งร่าง กรีดร้องพลางเร่งจังหวะก่อน...